• DSC_3501.jpg
  • DSC_3918-(Large).jpg
  • DSC_4614.jpg
  • DSC_4644.jpg
  • DSC_4917cropped.jpg
  • DSC_6086.jpg
  • DSC_9093.jpg
  • DSC_9124.jpg
  • header1.jpg
  • Keedy.jpg
  • scherm04.jpg
  • scherm05.jpg
  • serie12.jpg
  • serie34.jpg

Wedstrijden deze week

Geen evenementen

Evenementen

Jeugdkamp

Het jeugdkamp door de ogen van een vader.


Voor ons gezin is alles bij Birds nieuw. Stijn (6) is dit seizoen begonnen bij de Rookies en heeft zijn vader (35) zo gek gekregen dat hij de bal probeert te slaan, vangen, ontwijken (lukt niet altijd) en gooien bij Heren 2. Echt, bij wat een heerlijke, sportieve, gezellige en warme vereniging zijn we terecht gekomen. Clubgevoel, las ik laatst, gaat over je ergens thuis voelen.

Grappig om te zien hoe snel dat bij Stijn, mij en onze ‘vrouwen’ (mijn echtgenote Natascha en onze dochters Emi en Ise) groeit, dat gevoel van thuis voelen. 
En toch, en toch en toch twijfelden we even of we Stijn moesten inschrijven voor het Jeugdtoernooi van Birds. Want, zoals gezegd, alles voor ons is nieuw. En hoewel hij zichzelf al heel groot vindt, is hij voor ons soms nog zo klein. Wie let er op of die kleintjes genoeg eten en vooral drinken? Gaan ze het hele weekend lang alleen maar beeballen? Wordt er wel goed op ze gelet? Komen er wel teamgenootjes van hem, of hij is daar dan de kleinste?

 
Aan de andere kant: alles bij de vereniging voelt goed, dus dan zal dit ook wel in orde zijn. We schrijven hem in, Stijn is vooral blij dat hij niet mag blijven pitten. ,,Want dat zou ik te spannend hebben gevonden, hoor.’’ Wij ook jongen, wij ook.


Als hij op zaterdagochtend het Birds-terrein betreedt schreeuwt Stijn het uit. Kijk, die kerstbomen. En die ski’s! En dat sneeuwapparaat. Met zijn teamgenootjes springt hij, danst hij, gilt hij. We hebben hem die ochtend een t-shirt en een korte broek afgeleverd bij Birds, maar voor het trainen (én de teamfoto) is het wel zo leuk als hij net als alle anderen het clubtenue draagt. Een half uurtje later loopt Natascha door het hek met z’n Birds-kleren, direct wordt ze vriendelijk mar beslist aangesproken. ‘Wie bent u en wat komt u doen?’  Ze komt voor Stijn, antwoordt ze. ,,Oké, hij is nu binnen in de kantine.’ 


Thuis hebben we het er over, hoe fijn het is dat het terrein goed in de gaten gehouden wordt. Maar ook dat de begeleiders exact weten waar ons kind uithangt. 
’s Middags moet Stijn even naar zwemles. Moeten ja, want hij hangt tegen zijn diploma aan en heeft inmiddels zijn hele rijbewijs al opgezwommen. Licht mopperend gaat hij mee. ,,Dit kamp is zo leuk. En ik wil na het afdrogen direct weer terug, want we gaan nog allemaal leuke dingen doen.’’ Vanaf het parkeerterrein rent hij naar het Birds-terrein. Ik vraag hem bij het hek op me te wachten. Dat doet hij braaf en direct valt hij op. ,,Hé mannetje in je Birds-shirt, waar ga jij heen?,’’ vraagt Inge door haar megafoon. Stijn schrikt, maar ik ben blij dat ze het hek zo in de gaten houdt.’’ 


Half zes, het ophalen van de Rookies en de Majors, die wel zijn blijven slapen. Moeders van kinderen uit die laatste groep omhelzen hun kroost met tranen in de ogen. Voor wie was het nachtje weg spannender? Vertederend is het verhaal dat Sheila vertelt, over de twee vaders die niet bij de Majors weg te krijgen waren. En hoe ze in de kleedkamer 20 jongens en meiden op een rij hadden gezet om de tanden te poetsen, met één tandenborstel. Stijn, z’n mond vol patat en rode wangen van de opwinding, steekt zijn duim op. ,,Het was een topdag papa,’’ zegt hij even later. ,,En morgen mogen we weer!’’ 

Het sliden op zondagmiddag vindt hij ook geweldig, al blijft de sneeuwmachine met Damiano zijn hoogtepunt. O ja, en de opblaasbare ‘stormbaan’. ,,Zo leuk dat ze hem vandaag weer op hebben gezet,’’ juicht Stijn. 


Natascha en ik klappen met alle ouders mee voor de crewleden. Wat moeten ze moe zijn, Michael, Damiano, Ellen, Inge, Annemieke, Jeroen, Peter, Elly, nog een keer Elly en Sheila. En wat te denken van Ronald, die in mijn beleving non-stop foto’s op de Facebook-site heeft gezet. En al die andere vrijwilligers die een heel weekeinde lang in touw zijn geweest om hun en onze kinderen de tijd van hun leven te bezorgen.


Wat een topwerk, dank daarvoor!


Voordat Stijn zondagavond in een diepe slaap valt zegt hij nog: ,,Volgend jaar wil ik echt weer naar het kamp.’’ Zo gaat dat dus, thuis voelen.

Jeroen Schmale

Jeugdkamp 2018

 

‘Die raket was zo gaaf’

Wat hadden ze het allemaal naar hun zin, de ruim 80 kinderen op het fantastische jeugdkamp van Birds. Vier kinderen van verschillende leeftijden kijken terug op raketten, niet slapen en ‘lieve Inge’.

Ise (5, Rookies):

Ze was stiknerveus voor haar eerste kamp ooit,  kleine Ise, de jongste deelneemster met Pinksteren. Maar ze vond het prachtig. ,,Alles was leuk,’’ glundert Rookie Ise. ,,Maar vooral de stormbaan, dat was echt heel grappig. En iedereen was heel lief,  ook de kampleiding. Vooral Inge, die aan het einde bijna niet meer kon praten. Ik weet niet precies waarom, maar ik vond haar echt heel erg lief. Een thema voor volgende keer? De zon, ja,  dat zou mooi zijn. De zon is prachtig!’’

Gido  (9, Majors):

Zo veel patat als aan het einde van de zaterdag op het jeugdkamp had Gido nog nooit gegeten, vertelt hij met een glunderende blik in z’n ogen. ,,En toen ik werd opgehaald gingen we óók nog naar de McDonald’s.’’ Over het kamp grijnst Gido: ,,Het allermooiste was het nachtspel, waarbij we kaarten van planeten moesten zoeken. Maar we konden ook getikt worden door de coaches. Sommige van de coaches hielpen ons, de anderen juist niet. Zij wachtten ons op bij de bank of sprongen over het hek! Om een uur of acht gingen we naar onze tent, maar volgens mij ging ik pas rond half één slapen. In de tussentijd was ik vooral met mijn Pokémon-boekjes bezig.’’

 

Dionne (10, pupillen softbal):

Moe?  Nee, Dionne was niet moe na het jeugdkamp. Door een vervelende blessure kon ze niet met alle activiteiten meedoen en daardoor hield ze best wat energie over. Die kon ze mooi gebruiken toen ze de Rookies hielp bij hun estafette en slagoefening. ,,Dat was heel leuk om te doen.’’ Het thema, ruimtevaart, sprak Dionne enorm aan. ,,Want ik heb vorig jaar mijn spreekbeurt over ruimtevaart gehouden. Dus ik kwam planeten tegen waarover ik toen vertelde.’’ Wat haar verder opviel? De grote hoeveelheid mieren in de tent. ,,Terwijl ik niet eens heel veel snoep bij me had.’’

 

Calum (9, pupillen honkbal):

,,De raket waar we in mochten, dat was zo ontzettend gaaf,’’ vertelt Calum een paar dagen na het jeugdkamp. Ja, hij is nog steeds een beetje moe want er werd gek genoeg heel weinig geslapen in de twee nachten van het kamp, maar dat komt vooral door de herrie uit de andere tenten. ,,Bij ons was het rustig, echt waar.’’ Maar goed, waar hadden we het ook alweer over? O ja, die raket. ,,Het was waanzinnig om te voelen hoe je zelf naar boven ging, maar iedereen op de grond bleef staan.’’

Gaaf, ja, dat was het. Heel erg gaaf.

 

 

Sponsoren

  • AdminKantoorZoetermeer.jpg
  • Banner-Alleen-jij-bepaalt-200x167-SITE.jpg
  • birds-adver-logo-200.jpg
  • Boston travel logo drukker Custom.jpg
  • DENGO_logo-keuken-175.jpg
  • feestkleding365-logo.png
  • Fortune.jpg
  • HSS.jpg
  • logo automaan.jpg
  • logo BAC-220.jpg
  • logo face2facetravel Custom.jpg
  • logo Jebo.jpg
  • logo mcwash Custom.jpg
  • logo Meer-200X100.jpg
  • Logo MM VanderVelde 200-100.jpg
  • logo nk-lift.jpg
  • logo omega Custom.jpg
  • logo v.d.Meer.jpg
  • Logo_SSK_European_Baseball_Centre Custom.jpg
  • SchultenPrint.jpg
  • sponsorkliks.gif
  • villa_joep_flyer_thumb_150.png